Thursday, October 16, 2008
Wednesday, May 7, 2008
07.09.05
Gözlerim ile beynim aynı anda açıldı, açıldığı an kaldığım noktadaki korkular aklımdan bir bir geçerken kelimeler sabırsızca döküldü, bebeklerim bebeklerim yaşıyorlar mı? Kimse yok mu burada..
-Pardon hemşire hanım bakar mısınız? Bebeklerim yaşıyorlar mı? Gülümseyen hemsire
-Sakin olun, yoğun bakımdasınız? Hareket etmeyin? Bebekleriniz yaşıyorlar ve yoğun bakımdalar sorar telefon eder durumlarını öğreniriz. Ağrınız var mı nasılsınız? Kalkamıyorum ve o zaman farkediyorum her yerimde hortumlar, torbalar, kollarımda iğneler, serumlar, kan torbası, kalkamıyorum, hareket bile edemiyorum yalnızca yalvarabilirim. Ben iyiyim yalnızca ben öğrenmek istiyorum, konuşmak istiyorum, bana telefonu getirin lütfen, lütfen.
-Yoğun bakımdasınız istediğiniz mümkün değil ama arayıp durumlarını size hemen söyleyeceğim. Hayır ben yalan istemiyorum, doğru neyse hemen öğrenmem gerek benim konuşmam gerek, lütfen sorumlunuz kim, kendisiyle konuşmam gerek, bana telefonu verin. Eşimi kardeşimi bulun lütfen. Kimselere ulaşılamıyor mu, çıldırmak üzereyim. Bebek yoğun bakımı yanıt vermiyor, birazdan yine deneriz diyor hemşire bana endişeyle bakarken.
-Fotoğraf evet fotoğraflarını çeksinler, lütfen ailemi bulur musunuz onlara söyleyin fotoğraf çekip getirsinler görmem gerek kendi gözlerimle görmem gerek, lütfen hemşire hanım lütfen gidip bebeklerim oradalar mı bakar mısınız? Benim için bu iyiliği yapar mısınız? Yaşıyorlar mı nasıllar gidip öğrenir misiniz? Artık sesim çıkmıyor, caresizliğimi gören adını sonradan öğrendiğim Filiz hemsire daha fazla yalvarmalarıma dayanamıyor ve gidiyor. Saniyeler geçmiyor, hiçbir şey düşünemiyorum ikisi de yaşamalı, biri ya da öteki değil ikisi de, herhangi birini bile kaybetmem mümkün değil, Allahım ne olur ne olur iyi olsunlar. Biri kızım biri oğlum benim, yüzlerini bile görmeden aşığım ben onlara, onlar benim herşeyim, herşeyim, Allahım hiçbişey istemeyeceğim bir daha senden yeter ki bebeklerim yaşasın, iyi olsunlar.
Filiz Hemşire gülümseyerek geliyor, nasıl yani yaşıyorlar mı ikisi de mi yaşıyor, yaşıyorlar diyor ikisini de gördüm, inanmak istiyorum ama gerçekten mi diyorum, yoğun bakımdayım diye yalan söylemiyorsunuz değil mi? Doğru mu söylüyorsunuz yaşıyorlar mı iyiler mi? Hayatımda durduğum en güzel cümle çıkıyor Filiz hemşirenin ağzından “ evet ikisini de gördüm ama kızını daha çok beğendim” Allahım diyorum evet gerçekten yaşıyorlar, bak kızımı beğenmiş oğlumu beğenmemiş, ikisini de görmüş, ikisi de oradaymış ilk kez ağlıyorum, ilk kez inanıyorum ve ağlarken gülüyor ve zorla konuşabiliyorum, canım oğlum benim yaşıyor güzel değilmiş değil mi? canım kızım benim o da yaşıyor güzelmiş değil mi? inanamıyorum peki nasıllar beyin kanamaları var mı, ventilasyon yutturmuşlar mı, hayır mı kanamaları yok mu Allahım inanamıyorum, burunlarında cihaz mı var ne cihazı sorar mısınız? Oğlumun kalp problemi vardı yoğun bakıma bildirir misiniz? Doğunca ameliyat olabilir diyorlardı, lütfen doktorlara söyler misiniz. Eşim nerede kardeşim nerede benim....Hemşire Hanım lütfen bana süt pompası getirttirir misiniz?
-Yoğun bakımdasınız nasıl süt çekeriz.
-Bakın doğrulabiliyorum lütfen aleti getirttirin bebeklerime süt çekeceğim dayanıklı olmalılar, doktorlarıma söyler misiniz, bebeklerime zararlı olacak ilaçları vermesinler. Sütü çekelim ben iyiyim ne zaman görebilirim ben bebişlerimi, gidip görüp sonra tekrar buraya gelsem olmaz mı, bir sorsanız, izin alsak... Allahım o kadar mutluyum ki nasıl iyi bakacağım, nasıl seveceğim onları, her ağladıklarında Allahıma sükredeceğim, of demeyeceğim benim küçük mucizelerim az kaldı size geleceğim, çok az kaldı..
-Pardon hemşire hanım bakar mısınız? Bebeklerim yaşıyorlar mı? Gülümseyen hemsire
-Sakin olun, yoğun bakımdasınız? Hareket etmeyin? Bebekleriniz yaşıyorlar ve yoğun bakımdalar sorar telefon eder durumlarını öğreniriz. Ağrınız var mı nasılsınız? Kalkamıyorum ve o zaman farkediyorum her yerimde hortumlar, torbalar, kollarımda iğneler, serumlar, kan torbası, kalkamıyorum, hareket bile edemiyorum yalnızca yalvarabilirim. Ben iyiyim yalnızca ben öğrenmek istiyorum, konuşmak istiyorum, bana telefonu getirin lütfen, lütfen.
-Yoğun bakımdasınız istediğiniz mümkün değil ama arayıp durumlarını size hemen söyleyeceğim. Hayır ben yalan istemiyorum, doğru neyse hemen öğrenmem gerek benim konuşmam gerek, lütfen sorumlunuz kim, kendisiyle konuşmam gerek, bana telefonu verin. Eşimi kardeşimi bulun lütfen. Kimselere ulaşılamıyor mu, çıldırmak üzereyim. Bebek yoğun bakımı yanıt vermiyor, birazdan yine deneriz diyor hemşire bana endişeyle bakarken.
-Fotoğraf evet fotoğraflarını çeksinler, lütfen ailemi bulur musunuz onlara söyleyin fotoğraf çekip getirsinler görmem gerek kendi gözlerimle görmem gerek, lütfen hemşire hanım lütfen gidip bebeklerim oradalar mı bakar mısınız? Benim için bu iyiliği yapar mısınız? Yaşıyorlar mı nasıllar gidip öğrenir misiniz? Artık sesim çıkmıyor, caresizliğimi gören adını sonradan öğrendiğim Filiz hemsire daha fazla yalvarmalarıma dayanamıyor ve gidiyor. Saniyeler geçmiyor, hiçbir şey düşünemiyorum ikisi de yaşamalı, biri ya da öteki değil ikisi de, herhangi birini bile kaybetmem mümkün değil, Allahım ne olur ne olur iyi olsunlar. Biri kızım biri oğlum benim, yüzlerini bile görmeden aşığım ben onlara, onlar benim herşeyim, herşeyim, Allahım hiçbişey istemeyeceğim bir daha senden yeter ki bebeklerim yaşasın, iyi olsunlar.
Filiz Hemşire gülümseyerek geliyor, nasıl yani yaşıyorlar mı ikisi de mi yaşıyor, yaşıyorlar diyor ikisini de gördüm, inanmak istiyorum ama gerçekten mi diyorum, yoğun bakımdayım diye yalan söylemiyorsunuz değil mi? Doğru mu söylüyorsunuz yaşıyorlar mı iyiler mi? Hayatımda durduğum en güzel cümle çıkıyor Filiz hemşirenin ağzından “ evet ikisini de gördüm ama kızını daha çok beğendim” Allahım diyorum evet gerçekten yaşıyorlar, bak kızımı beğenmiş oğlumu beğenmemiş, ikisini de görmüş, ikisi de oradaymış ilk kez ağlıyorum, ilk kez inanıyorum ve ağlarken gülüyor ve zorla konuşabiliyorum, canım oğlum benim yaşıyor güzel değilmiş değil mi? canım kızım benim o da yaşıyor güzelmiş değil mi? inanamıyorum peki nasıllar beyin kanamaları var mı, ventilasyon yutturmuşlar mı, hayır mı kanamaları yok mu Allahım inanamıyorum, burunlarında cihaz mı var ne cihazı sorar mısınız? Oğlumun kalp problemi vardı yoğun bakıma bildirir misiniz? Doğunca ameliyat olabilir diyorlardı, lütfen doktorlara söyler misiniz. Eşim nerede kardeşim nerede benim....Hemşire Hanım lütfen bana süt pompası getirttirir misiniz?
-Yoğun bakımdasınız nasıl süt çekeriz.
-Bakın doğrulabiliyorum lütfen aleti getirttirin bebeklerime süt çekeceğim dayanıklı olmalılar, doktorlarıma söyler misiniz, bebeklerime zararlı olacak ilaçları vermesinler. Sütü çekelim ben iyiyim ne zaman görebilirim ben bebişlerimi, gidip görüp sonra tekrar buraya gelsem olmaz mı, bir sorsanız, izin alsak... Allahım o kadar mutluyum ki nasıl iyi bakacağım, nasıl seveceğim onları, her ağladıklarında Allahıma sükredeceğim, of demeyeceğim benim küçük mucizelerim az kaldı size geleceğim, çok az kaldı..
Subscribe to:
Posts (Atom)